Trzeci migdał – kiedy do lekarza

Trzeci migdał (tzw. adenoid) to tkanka chłonna, zlokalizowana w górnych obszarach gardła (w części nosowej), zaraz za tzw. języczkiem. Kształtuje się mniej więcej do siódmego roku życia, a następnie zaczyna stopniowo zanikać, choć jego resztki mogą pozostać do dorosłości.

Trzeci migdał – najważniejsze informacje

Trzeci migdał jest dość istotną częścią układu odpornościowego dziecka, stanowiąc ochronę przez wirusami czy bakteriami, które trafiają do organizmu przez jamę nosową lub ustną. Co ciekawe, nie można go dojrzeć bez profesjonalnego sprzętu lekarskiego. Dość powszechną sprawą, szczególnie w przypadku kilkuletnich dzieci, jest zbyt intensywny rozrost trzeciego migdałka. Zdarza się to często, gdy maluch rozpoczyna edukację w przedszkolu i jego organizm nagle styka się z dużą ilością bakterii i wirusów, do których nie był dotychczas „przyzwyczajony”. Innymi przyczynami nadmiernego rozrostu trzeciego migdałka są również zapalenia gardła czy zatok, alergie, a także czynniki genetyczne.

Zobacz również: Kiedy z dzieckiem do laryngologa

Trzeci migdał objawy

Przerost migdałków może powodować problemy – utrudnione jest wówczas przełykanie. Ponieważ drogi nosowe są niedrożne, dziecko może oddychać jedynie ustami i mówi w charakterystyczny sposób (przez nos). Z tego powodu częstym objawem są również nocne bezdechy i chrapanie. Ponadto dziecko ma przewlekły katar, bywa przeziębione, łatwo łapie infekcje górnych dróg oddechowych, regularnie choruje na zapalenie ucha środkowego, a czasem także na zapalenie spojówek. W wielu przypadkach pojawiają się wady zgryzu oraz problemy ze słyszeniem, które ostatecznie prowadzą do niedosłuchu, a w efekcie skutkują również zaburzeniami rozwoju mowy. Nieleczony przerost migdałków może objawiać się także zmianami, które następują w sylwetce i budowie ciała dziecka. Przede wszystkim jest to garbienie się, zahamowanie wzrostu, niska waga.

Kiedy do laryngologa

Przerost migdałków jest schorzeniem, które wymaga wizyty u laryngologa. Choć w niektórych przypadkach wystarcza przyjmowanie środków farmakologicznych, to jednak głównym sposobem postępowania medycznego w przypadku zbyt dużego rozrostu trzeciego migdałka, utrudniającego prawidłowe oddychanie, jest operacyjne usunięcie go. Zabieg ten, zwany adenotomią, przeprowadzany jest w znieczuleniu ogólnym lub miejscowym (w przypadku dzieci częściej praktykowana jest forma ogólna, choćby ze względu na zminimalizowanie ich stresu). Wcześniej wykonuje się badanie moczu, krwi, EKG i rentgen klatki piersiowej. Wycięcie migdałków nie jest zalecane u pacjentów poniżej trzeciego roku życia, a także w sytuacjach ostrej infekcji gardła i przy rozszczepie podniebienia. Zabieg trwa ok. 30 minut – po nim chory zazwyczaj pozostaje na oddziale szpitalnym, jednak nie dłużej niż przez jedną dobę (o ile wszystko przebiega w porządku, nie pojawiają się żadne powikłania ani komplikacje). Dopiero po kilku godzinach od zakończenia operacji może przyjmować w niewielkiej ilości wodę, a w kolejnych dniach konieczna jest dieta lekkostrawna, wykluczająca ostre lub kwaśne produkty. Zalecane jest z kolei podawanie zimnych lodów czy jogurtów.